( أما و اللّه إن كنت لفي ساقتها حتّى تولّت بحذافيرها ، ما عجزت و لا جبنت ) ضمير « ساقتها » و « تولت بحذافيرها » به مردم باز مىگردد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آنان را به سوى سرمنزل عزت و كرامت رهنمون ساخت . امام عليه السّلام در اين بند درصدد اشاره به نقش خويش در اين جريان است . دو ضمير پيش گفته ممكن است به جاهليت بازگردد كه در اين صورت عبارت چنين ترجمه خواهد شد كه امام عليه السّلام در مبارزه با جاهليت و غلبه بر آن نقش داشته است . هيچ‌كس در اين موضوع ترديد ندارد كه امام على عليه السّلام در همه صحنه‌ها نقشى فعال در كنار پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله ايفا كرد و تلاش فراوان در جهاد براى پيشبرد اسلام مبذول داشت . . . او شب هجرت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در بسترش خوابيد و نخستين فدايى اسلام گشت و عمرو بن عبدود را كشت و لشكر احزاب را فرارى داد و مرحب را بر زمين افكند و اسلام را يارى داد و در همه صحنه‌هاى ديگر چون جنگ بدر و احد نقش اصلى را بر عهده داشت . اسلام با شمشير على عليه السّلام و به دست وى و در اثر شجاعتش استوار گشت . بنابراين جاى شگفتى نيست كه امام عليه السّلام خود را عامل استوارى دين مىشمرد . نقش مهم ديگرى نيز امام عليه السّلام ايفا كرده است . او سهم فراوانى در بيان شريعت و تفسير قرآن و دانش لغت و فلسفه و اخلاق و نظريه‌پردازى در اقتصاد و ديگر دانشها دارد . از اين روى جايگاه وى نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله بالاتر از هركس ديگرى بود . ترمذى در صحيح خود نقل مىكند : « از عايشه پرسيدند كه چه كسى نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله محبوبتر بود . گفت : فاطمه عليها السّلام . گفتند : از